Türkiye’de bira yanında en underrated eşlikçilerden biri: haşlanmış nohut. Ve evet, hâlâ sokakta satılıyor.

Bugün “beer pairing” diye uzun uzun anlatılan şeyin sokak versiyonu yıllardır burada zaten vardı. Külah nohut + soğuk bira.

Özellikle akşamüstü sahil kenarlarında, stadyum çevrelerinde, bazı vapur iskelelerinde... Küçük kâğıt külahlarda, üstüne bol tuzla. Aslında mantığı çok basit: Nohut tuzlu. Bira zaten tuzluyla iyi gidiyor. Bir de tok tutuyor. İnsan üçüncü biradan sonra “hayat tercihlerim” sorgusuna daha geç giriyor.

Türkiye’de sokak nohutçuluğu ilginç bir kültür. Bazıları nohudu saatlerce bekletiyor, bazıları hafif diri bırakıyor, bazıları kimyon atıyor, bazıları sadece tuz. Bayağı gizli tarif dünyası var.

Bar/pub’larda bira yanında kuruyemiş, cips, turşu ve hatta zeytine alıştık. Ama eskiden getirdiğimiz bu sokak alışkanlığı birçok mekânda hâlâ devam ediyor. Minimal ama çok işlevsel bir eşleşme.

Üstelik nohutun önemli bir avantajı var: Yavaş yavaş yeniyor. Yani bira masasını uzatıyor, muhabbeti büyütüyor. 

Sizin nohut+bira hikâyeniz var mı?